Fort Louisbourg - Nationaal Historisch Park

Français | English | Deutsch | Español | Italiano | Nederlands

Geschiedenis

Fort Louisbourg - Nationaal Historisch Park
© Parcs Canada
De Fransen kwamen in 1713 naar Louisbourg, nadat zij Acadia en Newfoundland hadden moeten afstaan aan de Britten. Dit was bepaald in het Verdrag van Utrecht, dat een einde maakte aan de Spaanse Successieoorlog. De enige overgebleven Franse bezittingen in wat nu Atlantisch Canada wordt genoemd, waren de eilanden Cape Breton en Prince Edward, die toen Isle Royale en Iele Saint-Jean heetten. Vanaf deze eilanden zetten de Fransen de winstgevende kabeljauwvisserij voort, die zij in de viswateren van de Grand Banks (Newfoundland) hadden moeten opgeven.

In 1719 begonnen zij in Louisbourg met de bouw van een versterkte stad, die maar net klaar was vóór de eerste belegering in 1745. Stad en nederzetting aan de kust vormden al gauw een bloeiende gemeenschap. De kabeljauwvisserij had het belangrijkste aandeel in de welvaart van Iele Royale. De vis werd gezouten en voor export gedroogd op stellingen die langs de stranden van Louisbourg en haar buitenhavens stonden. Louisbourg werd een handelscentrum, waar producten en verschillende materialen werden ingevoerd vanuit Frankrijk, Quebec, West-Indië en New England.

Men zou denken dat het fort op iedere aanval was voorbereid. Maar hoewel de haven goed verdedigd kon worden, waren de belangrijkste verdedigingswerken landinwaarts minder effectief door de aanwezigheid van lage heuvels. Sommige lagen gevaarlijk dichtbij deze verdedigingswerken en waren daardoor uitstekende plaatsen voor belegeringen. De eerste aanval kwam in 1745, na een oorlogsverklaring tussen Engeland en Frankrijk. Gedreven door religieuze motieven, in de wetenschap dat het fort slecht onderhouden was en dat de slecht uitgeruste Franse troepen op het punt stonden om muiterij te plegen, vielen bewoners van new England de stad Louisbourg aan. Het fort werd 46 dagen na de eerste aanval veroverd. Tot ongenoegen van New England werd de stad na drie jaar al weer teruggegeven aan Frankrijk als gevolg van het Verdrag van Aken.

In 1758 werd Louisbourg voor de tweede keer belegerd. Omdat de stad geen sterke vloot had om de zee buiten haar muren te verdedigen, was het onmogelijk om Louisbourg in Franse handen te houden. Een Engels leger, bestaande uit 16.000 man en 150 schepen, veroverde het fort na zeven weken. De Engelsen, die vastbesloten waren om Louisbourg nooit meer een versterkte Franse basis te laten worden, maakten de verdedigingsmuren van het fort met de grond gelijk.

Herbouw